Ik zag laatst een mooi filmpje waarin een op het eerste gezicht gewone straatmuzikant prachtig Bach ten gehore brengt in de metro van Washington DC. Het blijkt de beroemde violist Joshua Bell te zijn die hier staat te spelen op zijn concertviool van 3,5 miljoen dollar. Een paar dagen ervoor speelde hij dezelfde stukken in een uitverkochte zaal in Boston voor een entreeprijs van gemiddeld 100 dollar. Tijdens het uur dat hij in de metro speelt, lopen er ongeveer 2.000 langs hem. Er stoppen zes mensen kort om naar hem te luisteren en hij haalt hij zo’n 30 dollar op. Als hij na een uur stopt, applaudiseert er niemand. Wat gebeurt hier? Of beter gezegd, wat gebeurt hier niet?

–   Nemen we schoonheid waar in een alledaagse omgeving en op een onhandig moment?
–   Zo ja, staan we er dan bij stil, waarderen we het en doen we er iets mee?
–   Herkennen we talent in een onverwachte context?

Lees het hele artikel.

Caro van Dijk
cvdijk@totalidentity.nl